“Een fotoreportage van een uitvaart: dat doen we toch niet?!  We hebben al zoveel mooie foto’s”. Dat was mijn eerste reactie, maar na een nachtje slapen dacht ik er anders over. De ‘Dood’ hoort ook bij het leven.

Wat ben ik nu dankbaar dat ik het heb laten doen! Ik had wel als wens  dat de fotograaf niet de aandacht zou trekken tijdens de uitvaartdienst en dat is heel goed gegaan. Ik heb helemaal geen fotograaf gezien of gehoord tijdens de uitvaartdienst.

Het eindresultaat is een prachtig album geworden, waar we dankbaar in terug kijken op een waardig afscheid.

Dat de ‘Dood’ bij het leven hoort, komt helemaal tot uiting.

Ik zou het iedereen aanbevelen. Niet alleen als herinnering maar ook voor de rouwverwerking. Dank je wel Perla!

Comments zijn gesloten.